Gemeente Hoogeveen steelt van kwetsbare inwoners

Update: vr 17 juli 2020 - 11:08 uur

> Blog

17 juli 2020 – Uitvoeren van de Participatiewet, hoe hoort dat eigenlijk? Dat begint met respect voor belanghebbende inwoners en voor die wet. De behoefte van de belanghebbenden en de wet- en regelgeving (ook de decentrale van de gemeenten zelf) zou voldoende moeten zijn om te weten wat behoorlijk en rechtvaardig is. Maar soms helpt het ook om te zien hoe het juist niet zou moeten gaan. Daarvoor reizen we dit keer op internet af naar Drenthe om de gemeente Hoogeveen onder de loep te nemen.

Participatieplaats (participatiebaan)

Ook mensen in de bijstand die een grote afstand tot de arbeidsmarkt hebben, zijn waardevol en kunnen op waardige manier participeren in de samenleving. Het liefst en uiteindelijk in een betaalde baan. Dat lukt vaak niet direct en daarom is de participatieplaats (participatiebaan) in het leven geroepen als brug naar regulier betaald werk. Het is één van de zogenaamde re-integratievoorzieningen die een gemeente kan aanbieden aan haar inwoners als zij dat nodig acht.

Degene die een aanbod krijgt, is verplicht om het aanbod aan te nemen. Wel is er verzet mogelijk, maar dat mag alleen van bestuursrechtelijke aard zijn (bezwaar en beroep). In eerste instantie moet een belanghebbende meewerken. Een bezwaarprocedure ontslaat hem of haar daar niet van, of er moet een voorlopige voorziening zijn toegekend door de voorzieningenrechter.

In een participatieplaats verricht de belanghebbende additionele werkzaamheden die niet tot verdringing van arbeid mag leiden. Dat betekent dat regulier werk op de arbeidsmarkt niet mag lijden onder deze vorm van werken met behoud van uitkering (door critici wel ‘werken zonder loon’ genoemd).

Iemand mag volgens de Participatiewet maximaal vier jaar een participatiebaan hebben. In de eerste aanleg twee jaar, eventueel te verlengen met twee keer één jaar.

Diefstal door gemeente Hoogeveen

Er zit nog iets vast aan de participatieplaats: een halfjaarlijkse premie voor de belanghebbende. Het is een recht dat alleen wordt beperkt door de voorwaarde dat naar het oordeel van de gemeente (het college) de betrokkene heeft laten zien zijn of haar best te hebben gedaan en geen rottigheid heeft uitgehaald. Als aan die voorwaarde is voldaan, moet de premie automatisch worden verstrekt (er staat nergens in de wet dat deze moet worden aangevraagd).

Gemeente Hoogeveen steelt deze premie van haar inwoners!

Het is er zelfs zo erg dat de slachtoffers dat niet eens wisten. Je kunt worden bestolen van iets wat je hebt, maar nog erger is misschien wel ook van wat je niet hebt (maar had moeten hebben). Dat was (is?) de schrijnende praktijk in Hoogeveen.

Niet door het stof

In plaats van dat gemeente Hoogeveen na confrontatie met haar misdrijf door het stof ging en direct met een soort Wiedergutmachung kwam, vluchtte zij in smoezen, hypocrisie en schamele beloften die niet van harte kwamen maar er uitgetrokken moesten worden bij wethouder Jacob van der Heide van Gemeentebelangen (merk op: geen burgerbelangen). Slachtoffers moesten zich maar melden en dan zou er wel eens naar worden gekeken.

Schandalig! Hoezo melden? Iedereen die een participatieplaats kreeg aangeboden en verplicht werd om het aanbod aan te nemen, is bekend!

Uiteindelijk kregen bijna twintig slachtoffers gelijk van de dief, maar bijna vijftig hadden het nakijken. Later werd bij de roversbendeleider, de verantwoordelijk wethouder, afgedwongen dat er toch nog naar 48 dossiers zou worden gekeken.

Het houdt niet op, niet vanzelf!

Op een mooie zondag zat wethouder Jacob van der Heide van Gemeentebelangen aan een kopje thee en aan hem verscheen een lichtwezen dat zei dat hij behoorlijk fout bezig was. Hij wierp zich bevend van schrik terstond ter aarde, scheurde schuldbewust zijn kleren en bestrooide zichzelf met as. Hij beloofde dat hij morgen direct alles goed zou maken met de gedupeerden.

Nee lieve mensen zo ging dat niet, niet in deze wereld. Het hield niet op, niet vanzelf!

Er moest worden gevochten, maar de slachtoffers waren (met alle respect) niet in staat om een juridisch gevecht aan te gaan, maar waren eerder slaven die gehoorzaam (vaak uit angst) deden wat hen werd opgedragen. Correctie: ze waren geen slaven, maar ze werden zo behandeld. Waarom hebben we het eigenlijk zoveel over een slavernijverleden? Er is een slavernijheden! In elk geval in Hoogeveen.

Sterker nog: de slaven wisten vaak niet eens dat er ergens voor te vechten viel!

Er waren anderen nodig om op te komen voor deze kwetsbare mensen:

Ombudsman
Ombudsman Maas van Egdom heeft met het onderzoek ‘Hoogeveense praktijk met participatiebanen en premietoekenning’ de diefstal door gemeente Hoogeveen blootgelegd. Het bijbehorende eindrapport kwam 27 juni 2019 uit.
Lees het met een sterke maag en huiver (pdf-download: eindrapport_participatiebanen_maas_van_egdom).

Cliëntenraad Hoogeveen
Als reactie op het concept Beleidskader Participatiewet Hoogeveen 2020 – 2023 sprak de cliëntenraad in Hoogeveen zich met vragen, zorgen en advies uit. Niet dat hiermee de kust veilig is, want het college heeft al bewezen mailing te hebben aan zowel de landelijke als de eigen wet- en regelgeving. Waarom zou het nieuwe beleidskader als onderdeel van de decentrale wet- en regelgeving wel worden gerespecteerd? Het advies van de cliëntenraad, pdf-download: clientenraad_hoogeveen_advies_beleidskader.

Een interessant citaat uit het advies (Burgerheid.nl zou ‘altijd schriftelijk’ nog sterker willen zien: ‘in een voor bezwaar vatbare beschikking’):

Passend aanbod
De term passend aanbod komt regelmatig voor in het Beleidskader. Op zich valt een passend aanbod te prijzen en is het duidelijk een stap in de goede richting. De vraag is natuurlijk wat een passend aanbod is. In hoeverre heeft de “cliënt” het recht een passend aanbod te weigeren? Probleem is namelijk dat het aanbod niet wordt gedaan in een gelijkwaardige situatie. Probleem is ook dat wat de ene werkcoach als passend ervaart, de andere coach niet als passend ervaart. Hoe wordt die subjectiviteit voorkomen?

Wij adviseren u de processen dermate eenduidig op orde te hebben dat er geen/weinig ruimte is voor subjectiviteit in dezen.
Het passend aanbod hoort altijd schriftelijk vastgelegd te zijn.

De controlerende gemeenteraad
Gelukkig hebben we altijd nog de controlerende gemeenteraad. Die kan in elk geval wat druk uitoefenen. Het valt echter nog wel te bezien of deze hoogste macht binnen de gemeente de dieven in het college en de uitvoeringsorganisatie ook echt in de kraag kan vatten, bestraffen en gedragsverandering bij hen kan afdwingen. Of is de gang naar de rechter nou echt nodig?

Lees ook “Ombudsman kraakt participatiebeleid Hoogeveen: ‘Heel veel mis'” van RTV Drenthe, 12 december 2019 waarin we raadsleden Inge Oosting (PvdA), Roelof Bisschop (VVD), Brand van Rijn (SGP), Philip Oosterlaak (SP) en Hetty Bouius (CDA) zien ageren tegen de misstand.

Wat Burgerheid.nl opvalt, is dat niemand in de gemeenteraad van Hoogeveen riep dat het schandelijk is dat gedupeerden zich moesten melden (terwijl zij bekend zijn bij de gemeente) en de suggestie wordt gewekt dat de premie participatieplaat moet worden aangevraagd (in plaats van automatische verstrekking).

Gaat het nu beter?

Hoe waait de vlag vandaag in Hoogeveen? We weten dat (nog) niet. De gemeentelijke website biedt niet veel hoop want over de participatieplaats wordt met geen woord gerept. Sowieso over meer aspecten van de Participatiewet niet. Het is allemaal erg karig op www.hoogeveen.nl en dat voelt niet goed.