Brengen gemeenten inwoners in de schulden?

Update: vr 2 oktober 2020 - 13:49 uur

> Blog

2 oktober 2020 – Opzettelijk of niet, gemeenten riskeren dat inwoners door hun beleid in de schuldenproblematiek belanden. Dit terwijl we juist verwachten – en ervan uitgaan – dat zij hun inwoners proberen te beschermen tegen schulden en ze te ondersteunen als die onverhoopt toch problematisch ontstaan.

Gevaarlijke voorliggende voorziening

Gemeenten beschouwen het aangaan van een krediet (lening, gespreide betaling achteraf, etc.) als een voorliggende voorziening bij het beoordelen of iemand in aanmerking komt voor bijzondere bijstand voor iets zoals een koelkast of een wasmachine.

Hiermee wordt bedoeld dat jouw gemeente tegen je kan zeggen:

We kennen u geen bijzondere bijstand toe voor die wasmachine want naar het oordeel van het college kunt u er een lening voor afsluiten of kopen op afbetaling.

Een krediet zien als voorliggende voorziening komt bij heel veel gemeenten voor en staat in hun lokale beleidsregel beschreven.

Gemeenten stimuleren dus het aangaan van schulden!

Hoe erg is dit eigenlijk?

Heel erg als we bedenken dat mensen die bijzondere bijstand aanvragen dat doen omdat ze al heel erg krap zitten en geen financiƫle rek hebben.

Juist voor hen geldt:

Pas op geld lenen kost geld!

Dat is nota bene een waarschuwing die afkomstig is van de overheid waar gemeenten ook toe behoren!

Het getuigt daarom van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid van de gemeente als zij inwoners die het al moeilijk hebben in de klauwen van kredietverstrekkers drijft. Nog wel met de wet- en regelgeving in de hand ook.

Gemeenten, stop ermee!

Gemeenten doen er goed aan om een krediet (lening, kopen op afbetaling etc.) niet meer te beschouwen als voorliggende voorziening.

Het is niet aannemelijk dat iemand die niet heeft kunnen reserveren voor een grote aanschaf wel in staat zou zijn om een lening af te lossen. Laat staan ook nog eens de rente kan betalen.

Voor zo’n inwoner geldt ook dat een renteloze lening van de gemeente (een verstrekkingsvorm van bijzondere bijstand) gevaarlijk is.

Daarom kan de bijzondere bijstand maar beter ‘om niet’ (als gift) worden verstrekt.

Of laat de inwoner gewoon verrekken en verstrek helemaal niets. Dat is altijd nog beter dan het als gemeente nog erger maken!